Πέμπτη, Απριλίου 17, 2008
40 και να καίνε! -λέμε τώρα...-
Προσοχή, ακολουθεί σεντόνι!

1) Όνομα
Ραλού βέβαια!
Σωτηρία κατά την ταυτότητα.
Ρούλα κατά μαμά και πατέρα
Ρουρου κατά Αντυ-αδελφό-
Ρούνι κατά τον καλό μου
Ηρώ κατά ένα ζευγάρι φίλων –μόνο αυτούς κατάφερα να πείσω-
Βούλγαρη κατά τους δασκάλους/ καθηγητές μου
2) Γενέθλια
24 Ιουνίου 19ΧΧ.
3) Ζώδιο
Καρκίνος με ωροσκόπο Λέοντα, αλλά σύμφωνα με τον καθηγητή της κοσμολογίας στο Λύκειο κανονικά είμαι στο ζώδιο των Διδύμων αφού έχει μετατοπιστεί –λέει – η θέση της γης ως προς τους αστερισμούς μέσα στις χιλιετίες.
Καλά! Είμαι Ironwoon στο κέλτικο και Νείλος στο Αιγυπτιακό. Επίσης Γουρούνι στο Κινέζικο.
ΣΗΜ. Και τώρα με τόσα πολλά βοηθητικά στοιχεία, βρείτε την χρονολογία γέννησης ;)
4) Χρώμα μαλλιών
Χμ..! Παιδιόθεν καστανά προς το σκούρο τους. Λόγω ποιότητας γατότριχας το καλοκαίρι ξεθωριάζουν σε καστανόξανθα. Διαθέτω 570 τρίχες όλες κι όλες. Οι 568 διατηρούν αυτό το χρώμα, αλλά τώρα υπάρχουν και δύο–αχ! Ναι ! έγιναν δύο!- άσπρες
5) Χρώμα ματιών
Ακούστε! Εδώ τα πράγματα δεν είναι απλά. Ο πατέρας μου έχει φωτεινά θαλασσιά μάτια, ο αδελφός μου πράσινα σαν το χορτάρι και η μαμά είχε ολόμαυρα. Εγώ βγήκα με mystic eyes. Ελάτε τώρα που δεν ξέρετε τα mystic eyes! Είναι σαν το mystic topaz ένα πράμα. Αλλάζουν χρώμα. Άλλες φορές πράσινα εξωτερικά και καφετιά εσωτερικά. Άλλες φορές κίτρινα όπως το κρασί – σαν του Μάλκο Λιγκε αν γνωρίζετε εσείς οι παλιοί!-
Ταυτότητα: Χρώμα οφθαλμών :ΚΑΣΤΑΝΟ –Αχ! Πεζή γραφειοκρατία!-
6) Έχεις ερωτευτεί ποτέ
Τι εννοεί ο ποιητής «ποτέ»; Από 5 χρονών τον 22χρονο γιο της γειτόνισσας, μέχρι σήμερα, πόσες φορές, 25..30.. κάπου εκεί.
7) Είδος μουσικής που ακούς
Διαθέτω ένα ΜΡ3 player που έχει και ραδιόφωνο. Μια μέρα μου έπεσε σε λακκούβα με λασπόνερα και από τότε το payer δεν λειτουργεί. Ο διακόπτης του ραδιοφώνου έχει κολλήσει στον KISS FM και αναγκαστικά ακούω ότι παίζει αυτός. Όταν βάζει παλιά disco κομμάτια –π.χ. Daddy Cool- βγάζω φλύκταινες!
8) Αγαπημένος Χαρακτήρας Disney
Μα ο Θείος Σκρούτζ βέβαια! Ειδικά όταν βάζει το μπανιερό του και κάνει μακροβούτι στα χρυσά νομίσματα! Όχι! Δεν αγαπάω το χρυσάφι! Τα μακροβούτια αγαπάω!
9) Ποιος φίλος/ φίλη σου μένει πιο μακριά;
Αχ! Η Φωτούλα βέβαια, …πόσο είναι; 200 χιλιόμετρα μακριά, και έχει μαζί της και μερικά από τα ποιο χαρισματικά πλάσματα. Ένα από αυτά είναι άσπρο απαλό και χουρχουριάρικο. Τα υπόλοιπα είναι χαρισματικά, αλλά δεν χουρχουρίζουν.
Α! Όχι! Πιο μακριά είναι το Δεσποινάκι με τα δίδυμα αντράκια της που με το ζόρι μετράνε 40 μέρες ζωής όλες κι όλες μέχρι σήμερα!
10) Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις
Γμ/το! Λίγο να κουνηθώ και το χαζόγατο θα πέσει από την πλάτη μου που κοιμάται!
11) Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι
Τα γυαλιά μου! Πρεσβυωπικός Αστιγματισμός γαρ.
12) Τι έχεις στον τοίχο σου
Κορνιζαρισμένη , μια σελίδα του wolinski με κείμενο και σκίτσο και τίτλο «Ο τέλειος γάμος»
13) Τι έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου
Περίπου 15 μικρά χάρτινα μπαλάκια. Κάθε μέρα το πρωί η Νερίνα t.c. μου ζητάει ένα και αφού παίξει 20 λεπτά μαζί του συνήθως το χάνει κάτω από το κρεβάτι. Η καλή κυρία που καθαρίζει κάθε 15 μέρες τραβάει το κρεβάτι –είναι πολύ χαμηλό και δεν χωράει η σκούπα από κάτω- και τα μαζεύει: «Μόνο 13 βρήκα σήμερα! Που να έχει βάλει τα υπόλοιπα;»
14) Αν ήσουν μόνος /η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες;
ΕΓΩ: «Άμα σε πιάσω στα χέρια μου βρωμόγατο θα σε μαυρίσω στο ξύλο!»
ΝΙΚΟΛΑΣ: «Καλά! Την απείλησες τώρα και φοβήθηκε!»
15) Αγαπημένος αριθμός

Ο Αριθμός: 87095653212.
Είμαι αριθμομνήμων δεν σας το έχω ξαναπεί;
Για να τον γράψω πάλι, να δω τον θυμάμαι σωστά;
87509253612. Ορίστε! Ό ίδιος είναι!
16) Αγαπημένο όνομα
Μυρσίνη, Σοφία, Ορέστης, Στάθης.

Τα ονόματα που είχα διαλέξει για τα παιδιά που θα έκανα.
17) Τα χόμπι σου
Είχα πολλά χόμπι κατά καιρούς. Δυστυχώς το μόνο που μου έχει μείνει τώρα είναι να παίζω πασιέντζες στον ελεύθερο –και όχι μόνο- χρόνο μου. Τελευταία ανακάλυψα ότι έχω γίνει soliterholic! Ναι! Ναι! Υπάρχει και τέτοιος εθισμός σας βεβαιώνω!
18) Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα

Μέσα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης. Έρημο από τουρίστες τέτοια εποχή, με κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, απόλυτη ησυχία, μπροστά στα μακεδονικά κοσμήματα, να κοιτάζομαι στην αντανάκλαση των προθηκών και να φαντάζομαι ότι βρίσκομαι στο τότε και τα φοράω.
19) Μια ευχή για το μέλλον
Μακάρι να μην ζήσω ποτέ σε ένα καυτό πλανήτη που το νερό θα είναι ακριβότερο και πιο δυσεύρετο από το χρυσάφι!
20) Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες
Στην αρχαία Αθήνα. Κολλητή της Ασπασίας.
Μην πω και η ίδια η Ασπασία!
21) Φωτιά! τι θα πάρεις μαζί σου
Την γάτα. Γατοτροφή. Ένα πεντόλιτρο με νερό. Χαρτί υγείας. Τον ΕΚΟ.
22) Αγαπημένο λουλούδι
Όλα, αρκεί να μην είναι χρωματιστά. Μόνο άσπρα.
23) Αγαπημένη παλιά σειρά
Folyfoot farm Παλιά εγγλέζικη σειρά. Είχα ερωτευτεί τα άλογα, τον πρωταγωνιστή ΚΑΙ την πρωταγωνίστρια. http://www.follifoot.org.uk/Follyfoot.htm
Α! και την μουσική των τίτλων.
http://follyfoot-tv.co.uk/episodes/themesong.html
24) Αγαπημένη ταινία
One flew over the cocooes nest. Σέξι Τζακ γαρ.
25) Αγαπημένο τραγούδι

Νααα να νανα να νααααα. Αμα το βρείτε...

Η panagiota πάλι, βρήκε αυτό. Και ταιριάζει μια χαρα! -Καλά, μείον ένα "να"-

26) Αγαπημένο βιβλίο
ΕΚΟ, Όνομα του Ρόδου, τα έχουμε ξαναπεί αυτά.

27) Αγαπημένο ζώο
Όλα. Αρκεί να έχουν γούνα, να χουρχουρίζουν, να ζυμώνουν το χέρι μου με τα μπροστινά πόδια τους, να κοιμούνται στην πλάτη μου και να μου δαγκώνουν τα χέρια όταν τα πιάνει τρέλα.
Χμ! η περιγραφή μάλλον αποκλείει τα θαλάσσια θηλαστικά ε; Αλλά τα αγαπάω κι αυτά πολύ.
28) Αγαπημένο ρούχο
Τζιν παντελόνι, άσπρο πουκάμισο μπλε γιλέκο, μπλε ζακέτα. Σαν να πηγαίνω στην παρέλαση ένα πράγμα.
29) Αγαπημένος καλλιτέχνης / ιδα
«Σελήνη αγαπάει Χοχο!» Φώσκολος καλέ!
30) Αγαπημένο χρώμα
Όχι Χρώμα! Α-χρώμα. Λευκό.
31) Αγαπημένο φαγητό
Ναι, βάλτε με πάλι να εξευτελιστώ!
Τι θέλετε να πω; Μαρουλοσαλάτα και ψάρι ατμού;
Παϊδάκια στα κάρβουνα θα πω!
32) Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι
Συνήθως με τον Φέθρι Ντάκ.
33) Κακή συνήθεια
Πίνω νερό από το μπουκάλι. Και χυμό. Και γάλα. Και αναψυκτικά.

Επίσης γουστάρω πολύ να τρώω με τα χέρια.
Πως είπατε; Είμαι γουρούνα;
Μόνο στο Κινέζικο ωροσκόπιο φίλοι μου. Μόνο εκεί.
34)Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει
Το έχω ξαναπεί; Είμαι έξυπνη όμορφη και μετριόφρων!
35) Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει
Μα είπαμε: Είμαι έξυπνη όμορφη και μετριόφρων!

Τι να μην μου αρέσει από αυτά;!
36) Συνηθισμένη ατάκα
Βουβαμάρα. 8 στις 10 φορές που είμαι σε παρέα δεν ανοίγω το στόμα μου. Αλλά τις 2 που το ανοίγω ακούγομαι δύο τετράγωνα παρακάτω.
Μετά μοιράζω Depon στους παρευρισκόμενους.
37) Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις, αν δεν έκανες αυτήν που κάνεις τώρα
Ε! καλά. Αυτό είναι εύκολο. Θα ήμουν ο κακός εφιάλτης και ανταγωνιστής του Καλατράβα, δεν το συζητώ!
38) Μεγαλύτερος φόβος
Να τελειώσει το νερό της γης. Να αναγκαστώ να ζήσω στην Σαχάρα.
39) Η καλύτερη pizza
Πίτσα Έλενα, στο Ίλιον. Μπόλικο τυρί και όλα τα σχετικά και το μαγικό: Γλυκάνισο στην ψωμένια βάση!!!
40)Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...
Συγκάτοικοι.
Οπορτουνιστές, καλοπερασάκιδες, ψιλοτεμπέληδες, εκμεταλλευτές, ζηλιάρηδες, λαίμαργοι, εγωιστές, σνομπ και όχι μόνο.
Συγκάτοικοι ναι, αλλά με προσωπικό 24ωρο Room Service !


Έτσι λοιπόν αποφάσισα να παραλάβω την ανοιχτή πρόσκληση της ζουζούνας και να απαντήσω στο -χμ...- ευφυές αυτό ερωτηματολόγιο.
Είναι καιρός που δεν έχω γράψει και το χιούμορ ίσως σας φανεί κάπως σκουριασμένο.
Αλλά το πήρα απόφαση.
Όπως μου είπε και η An-Lou στην συνάντηση μας, όταν της είπα ότι δεν έχω διάθεση να γράψω τίποτα στο μπλογκ:

«Τρώγοντας έρχεται η όρεξη»
Άρχισα λοιπόν και εγώ αλλά αν και αυτό το ποστ δεν είναι ένα από τα παλιά ζουμερά παιδάκια, ελπίζω να μην είναι... ψάρι ατμού με μαρουλοσαλάτα


Αντε! Μέχρι αύριο θα το εικονογραφήσω το ποστ κιόλας!


Ετικέτες ,

 
posted by ralou at 5:05 μ.μ. | Permalink | 19 comments
Δευτέρα, Ιανουαρίου 14, 2008
Η Νερίνα, ο Ηλιογράφος, η Μαμούσκα, ο Γκριγκρής και η Σοκολατόπιτα
Ααααχ!
Φαγούρα...
Φαγούρα...
Φαγούρα...
Ααααχ!

Η Μαμούσκα σήκωσε ένα γκρι μπροστινό ποδαράκι και έξυσε με δύναμη την περιοχή πίσω από το δεξί αυτί της.
Να γι αυτό αγαπάει την γιαγιά Ματούλα η Μαμούσκα! Όταν την παίρνει αγκαλιά, την ξύνει ακριβώς εκεί, πίσω από τα αυτιά , αχ! Τι ανακούφιση!
Οι άνθρωποι λένε ότι δεν υπάρχει θηλαστικό που να μην απολαμβάνει ένα καλό ξύσιμο πίσω από τα αυτιά.


Η Μαμούσκα, μένει στην αυλή του σπιτιού της γιαγιάς Ματούλας μαζί με τον Γκριγκρή τον γιο της. Έχει βρει καλό καταφύγιο εκεί και έχει ήδη μεγαλώσει δυο τρεις γενιές μωρών στην ξύλινη κούτα δίπλα στην μπαλκονόπορτα. Η Ματούλα τους ταΐζει συστηματικά με τα αποφάγια του σπιτιού και άμα κάνει πολύ κρύο, τους αφήνει να μπαίνουν καμιά φορά στην κουζίνα, τα πρωινά που ετοιμάζει το φαγητό.
Α! είναι πολύ καλή μαγείρισσα η Ματούλα!
Τα τηγανητά ψαροκέφαλα της, λιχουδιές
Τα κοκαλάκια του κοτόπουλου της, πεντανόστιμα
Ως και τα γιαχνιστά φασολάκια και οι φακές της είναι λαχταριστά, τι που οι γάτες είναι σαρκοφάγες, άμα πεινάνε η Μαμούσκα και ο Γκριγκρής, πάσα προσφορά δεκτή.
Και τα γλυκά της...!
Να! Μόλις προχθές, έφτιαξε ένα καταπληκτικό γαλατομπούρεκο και μ’ όλο που λένε ότι οι γάτες δεν γουστάρουν πολύ τα γλυκά, πολύ εκτίμησε τα κομματάκια που έπλεαν μέσα στο σιρόπι και που τα μοιράστηκε με τον Γκριγκρή.
Η Μαμούσκα έγλυψε τα μουστάκια της στην ανάμνηση της γλυκιάς μπουκίτσας.
Μα πιο πολύ της άρεσε η μυρωδιά που γέμιζε την κουζίνα όσο το έφτιαχνε και το έψηνε.
Η γιαγιά Ματούλα θα πήγαινε να δει την εγγόνα της που είχε και τα γενέθλια της σήμερα και τις δισέγγονες της, και από το πρωί είχε μαζέψει τα υλικά πάνω στο τραπέζι της κουζίνας και είχε βαλθεί να φτιάξει και να πάει μια
Σοκολατόπιτα με Φουντούκι:
200 γρ. κουβερτούρα, σε δύο πλάκες με γυαλιστερό περιτύλιγμα
150 γρ. φουντούκια σε ένα σακουλάκι
150 γρ. μαργαρίνη στο στρογγυλό κουτάκι του
¾ του φλιτζανιού ζάχαρη
–μερικοί κόκκοι έπεσαν από το τραπέζι μόλις γύρισε το πακέτο για να την βάλει στο φλιτζάνι και έπεσαν πάνω στην μύτη του Γκριγκρή που περίεργος όπως όλα τα μικρά και άπειρα γατιά, είχε σταθεί από κάτω και παρακολουθούσε την διαδικασία. Τους έγλυψε με ευχαρίστηση και παρέμεινε σε αυτή την θέση ελπίζοντας ότι η ουρανοκατέβατη λιχουδιά θα μπορούσε να ξαναπέσει-.
2 κουταλιές αλεύρι, τέσσερα αυγά
ένα μικρούτσικο ποτηράκι με κονιάκ

και το μυστικό συστατικό των γλυκών της που τα έκανε πάντα νόστιμα:
μια μικρή πρέζα αλάτι!
Έλειωσε την κουβερτούρα με τη μαργαρίνη, έτριψε ψιλό-ψιλό το φουντούκι στο μιξεράκι, τα ανακάτεψε με τους κρόκους των αυγών την ζάχαρη και το αλεύρι, έφτιαξε μια μεγάλη φουσκωτή μαρέγκα με τα ασπράδια και μετά προσεχτικά την ανακάτεψε με τα υπόλοιπα.
Μετά λάδωσε ένα ταψάκι μικρό 26 εκατοστά, έριξε το μείγμα και το έψησε στο φούρνο στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά.
Σε λίγο η ζέστη από τον φούρνο ζέστανε τον αέρα της κουζίνας, η μυρωδιά τρύπωσε στις μύτες μάνας και γιου και οι δεκαπλάσιες –σε σχέση με τον άνθρωπο- απολήξεις του οσφρητικού τους νεύρου άρχισαν να στέλνουν μηνύματα στον εγκέφαλο τους:
Φαΐ , Ζεστασιά, Φαΐ, Ζεστασιά, Φαΐ, Φαΐ, Φαΐ…!
Τι άλλο θέλουν για να είναι ευτυχισμένες δύο γάτες.
Ο Γκριγκρής, άρχισε να νιαουρίζει σπαραχτικά ζητώντας να φάει, έτσι που μόνο τα μικρά και άπειρα γατιά κάνουν νομίζοντας ακόμα ότι το Φαΐ είναι κάτι που έρχεται αυτόματα και δεν χρειάζεται να παλέψεις για αυτό μόνο να το ζητήσεις φωνάζοντας. Η Μαμούσκα, έμπειρη ενήλικη γάτα, ήξερε ότι όλα τα πράγματα τα κερδίζεις με προσπάθεια και άρχισε να κάνει περατζάδες ανάμεσα στα πόδια της γιαγιάς Ματούλας κουτουλώντας ελαφρά στις γάμπες της.

Η Ματούλα, σκούπισε τα χέρια της, ακούμπησε το κεφάλι της Μαμούσκας και ρώτησε «Πεινάτε μικρά μου;»
Ο Γκριγκρής ακούγοντας τον γνωστό τόνο της φωνής της, πλησίασε την μαμά του και κοίταξε την Ματούλα με τις πράσινες ματάρες του φωνάζοντας δυνατότερα.
Μετά όρμησε στο πιατάκι με τα υπολείμματα από το χθεσινό παστίτσιο που τους ακούμπησε στο πάτωμα, σπρώχνοντας την Μαμούσκα για να φάει πρώτος.
Εν τω μεταξύ η Σοκολατόπιτα είχε ψηθεί και η Ματούλα την έβγαλε από τον φούρνο.
Σκέφτηκε: «Να της ρίξω λίγη άχνη από πάνω να ομορφύνει; Για να δω! Φρουτάκια δεν έβαλα, σταφίδες δεν έβαλα, λίγη σαντιγί ίσως … όχι, όχι! Δεν της πολυαρέσουν… Α! το βρήκα! Θα βάλω μια ωραία σοκολατένια σάλτσα και χοντροκομμένα φουντουκάκια από πάνω… Ναι! Σίγουρα θα της αρέσει περισσότερο έτσι»
Έλιωσε
200 γρ κουβερτούρα
μαζί με
200 γρ. εβαπορέ
και
μια κουταλιά μαργαρίνη
Ανακάτεψε καλά και περίχυσε την Σοκολατόπιτα με την σάλτσα.
Έριξε τριμμένα φουντούκια από πάνω και τόπους - τόπους λίγη άχνη.
Α! ήταν μερακλού η γιαγιά Ματούλα!
Κούκλα έγινε το γλυκό.



«Να βάλω και κεράκι να το φυσήξει το κορίτσι ή μπας και είναι πολύ μεγάλη πια για τέτοια;» αναρωτήθηκε.
Οι γάτες είχαν φάει πια και κουλουριάστηκαν αγκαλιά στο χαλάκι της πόρτας δίπλα – δίπλα
«Άντε παιδιά, έξω τώρα, πρέπει να φύγω!»
Η Ματούλα, άνοιξε την πόρτα και η Μαμούσκα κατάλαβε και βγήκε έξω αμέσως. Ο Γκριγκρής, δίστασε λιγάκι, τα μικρά και άπειρα γατιά δεν καταλαβαίνουν καλά τα σημάδια, και τελικά βγήκε κι αυτός με την βοήθεια ενός χεριού που πίεσε τα απρόθυμα πόδια του να διανύσουν την απόσταση μέχρι την πόρτα.
Η Ματούλα, έκλεισε το σπίτι και ξεκίνησε για το σπίτι των κοριτσιών.
Οι δύο γάτες, χορτασμένες ανέβηκαν στο κουτί της αυλής και άρχισαν να καλλωπίζονται με τον τρόπο που μόνο οι γάτες ξέρουν.
Μετά σιγά σιγά τα μάτια τους έκλεισαν.
Η Μαμούσκα κοιμήθηκε σε στάση επιφυλακής,
Ο Γκριγκρής έγλυψε ένα τελευταίο κόκκο ζάχαρης που είχε κολλήσει στη άκρη ενός μουστακιού, μισοξάπλωσε πάνω στο κορμί της μάνας του και απόλαυσε τον μεσημεριανό του ύπνο όπως μόνο τα μικρά και άπειρα γατιά ξέρουν να κάνουν.


At Τρίτη, Ιανουάριος 08, 2008 7:35:00 μμ, Νερίνα
Έλα να ξεφορτωνόμαστε τα χριστουγεννιάτικα μπιχλιμπίδια, όλα εγώ θα τα λέω;;;;
Σ' αγαπάω μικρή μου, εξ ου και θέλω το δώρο μου για τη γιορτή μου και τα γενέθλια μου, ένα ποστ μεγάλο χορταστικό με μπόλικη σοκολάτα και φουντουκάκια.....
(μη σκάσουν μύτη φρουτάκια και σταφίδες θα το πάρω προσωπικά και η σαντιγί με μέτρο)
Αυτά

Την ίδια μέρα που η αγαπημένη μου φίλη Νερίνα με παρακινούσε με αυτό το σχόλιο να βγω από τον λήθαργο, ο Ηλιογράφος μου έστειλε δωράκι αυτήν την υπέροχη φωτογραφία με τις γάτες μπροστά σε ένα παράθυρο.
Μέσα στην αθέλητη απραξία των τελευταίων ημερών σκέφτηκα να συνδυάσω τα δύο και να ποστάρω μια συνταγή για ένα καταπληκτικό γλυκό με σοκολάτα.
Η αλήθεια είναι ότι εγώ φτιάχνω την Σοκολατόπιτα με αμύγδαλα αντί φουντούκια που δεν τα προτιμάμε οικογενειακώς. Για τον πατέρα την φτιάχνω με καρύδια και για μας με αμύγδαλα. Είναι ακριβώς η ίδια συνταγή και γίνεται πάντα πολύ καλή.

Λοιπόν Νερίνα μου στις προσταγές σου!
Ιδού το γλυκάκι σου και με σοκολάτα και με φουντούκια και χωρίς φρουτάκια και σταφίδες και α πα πα ! χωρίς καθόλου σαντιγί… και χρόνια πολλά και για την γιορτή και για τα γενέθλια σου!

Φίλε Ηλιογράφε, ευχαριστώ πολύ για την φωτογραφία και την έμπνευση!

Α! τα ονόματα των δύο γατιών –μάνας και γιου- είναι τα ονόματα των γατιών της μαμάς, που είχε όταν ήταν νεαρή, στην Κατοχή. Για τον Γκριγκρή δε, θρυλείται ότι έπεσε θύμα των γαστριμαργικών ορέξεων των Ιταλών κατακτητών, αν και …χμ! ήτανε δύσκολα εκείνα τα χρόνια. Ποιος ξέρει τελικά…
Το γλυκό, πριν το κόψω και το διακοσμήσω, έκανε χρέη τούρτας γενεθλίων για τον πατέρα. Εκλεισε τα 94 χθες!

Ετικέτες , ,

 
posted by ralou at 5:13 μ.μ. | Permalink | 21 comments
usefull  View My Public Stats on MyBlogLog.com