Κυριακή, Απριλίου 22, 2007
My feline paradise # 8

Αρθούρος ο φωτογενής

Το ποιο διασκεδαστικό πράγμα μόλις γνωρίζεις μια γάτα και αποφασίζεις –ή μάλλον αυτή αποφασίζει- να σε υιοθετήσει, είναι να την βαφτίσεις.
Και καθώς οι γάτες αποτελούν αγαπημένο αξεσουάρ της ζωής μου, οι πιθανότητες να με υιοθετήσει μια, αυξάνονται κατακόρυφα.
Τα τελευταία 15-20 χρόνια ζω πάντα με μια γάτα, μερικά από αυτά -τα πιο ευτυχισμένα- και με δύο.
Από τότε όμως που έφυγε η υπέροχη Σάνυ μου, η μαμά του Μέρλιν, ο τύπος δεν δέχεται καμιά άλλη γάτα στο σπίτι, πράγμα κατά βάθος μάλλον ευεργετικό, γιατί διαφορετικά ίσως να είχα και ογδόντα!
Ευτυχώς που υπάρχει και η δουλειά. Τα γραφεία της εταιρείας που εργάζομαι στεγάζονται σε μια γειτονιά με κατοικίες, στο ισόγειο διαμέρισμα μιας διώροφης πολυκατοικίας. Τριγύρω υπάρχουν κήποι και πρασιές με λουλούδια, είναι χάρμα να τα βλέπεις ιδιαίτερα αυτή την εποχή που όλα είναι ανθισμένα.
Και εκεί, ανάμεσα σε πασχαλιές και πυράκανθους, γιασεμιά, νυχτολούλουδα και γλυτσίνες, κάτω από ολάνθιστες νεραντζιές, ενδημεί το είδος της πανίδας που ονομάζεται γαλή η ημιοικόσιτος ή αλλιώς μισοεξημερωμένες πανέμορφες κυράτσες και κύριοι, που περιφέρουν την ανεμελιά και την ομορφάδα τους, με μόνο απώτερο σκοπό να πιάσουν στα δίχτυα τους θύματα σαν και εμένα, για την εξασφάλιση του επιούσιου.
Κάθε άνοιξη και φθινόπωρο όλο και εμφανίζονται new kids on the block συνοδευόμενα από την μαμά τους σε πρώτη φάση και μετά τον απογαλακτισμό σε μικρές παρεούλες αδελφών σε αναζήτηση θύματος.
Μια από αυτές τις παρεούλες έφερε στην ζωή μου αυτόν τον γάτο.



Αν κάνετε κλικ η ομορφάδα του φαίνεται σε όλο το μεγαλείο της


Όπως βλέπετε είναι ένας κοινός, κοινότατος κεραμιδόγατος που ωστόσο έχει τα πιο όμορφα ολοστρόγγυλα ματάκια που έχω δει σε γάτα καθώς και τόνους φωτογένειας που θα ζήλευε ακόμα και ο Μπράντ Πητ στο "Meet Joe Black"
Όταν πρωτοεμφανίστηκε στην γειτονία έσκασε μύτη από την πόρτα του γραφείου μαζί με δύο αδελφούλες.
Η πρώτη που ήταν η πιο φιλική από τους τρεις, συνηθισμένη γκρίζα τάμπυ, είχε τόσο λεπτή φωνή που όταν νιαούριζε νόμιζες ότι έτριζε κακολαδωμένη πόρτα. Την ονόμασα Τριζόνα, αλλά χάθηκε από την γειτονιά πολύ γρήγορα μαζί με την no name αδελφή της που δεν μπόρεσα ποτέ να πιάσω.
Το αγόρι που έμεινε, το πλησίασα σιγά-σιγά με το να τον ταΐζω και να περιμένω με άπειρη υπομονή να με εμπιστευτεί και να με αφήσει να τον αγγίξω. Πράγμα που έγινε κανένα μήνα και δύο πιασίματα της μέσης μου από το σκύψιμο, αργότερα.
Όπως βλέπετε είναι ένας εντελώς συνηθισμένος γάτος, πρασινομάτης και στρογγυλοπρόσωπος. Έχει τόση σχέση με την ομορφάδα του Μέρλιν όση και ο Βέγγος με τον προαναφερθέντα Μπράντ.
Το μόνο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι ότι έχει στην άκρη της ουράς του ένα κομματάκι άσπρο χρώμα.
Έτσι όταν αναφερόμουν σ αυτόν, τον έλεγα Ασπρονούρη.
Όμως περνώντας ο καιρός το όνομα φαινόταν όλο και πιο δύσκολο να το προφέρω ειδικά όταν ήθελα να του φωνάξω "Αααα! Ασπρονούρη! Φύγε από το ροδακι της καρέκλας μου βρε ηλίθιο! Θα σε πατήσω"
Σιγά σιγά από παραφθορά του "ασπρονούρης" βγήκε το "Αρθούρος" που είναι πολύ πιο εύηχο και όλοι ησυχάσαμε.
Ο ίδιος αποδέχθηκε το όνομα του απόλυτα.
Αρκεί να φωνάξω το όνομα του και, είτε τρέχει στα πόδια μου, είτε αν είναι πιο μακριά τσακίζεται και πηδάει μαντράκια και παρτέρια και είναι δίπλα μου σε χρόνο ντε-τε!
Με το που εμφανίζεται βάζει σε ενέργεια το σχέδιο "Τώρα θα με ταΐσεις, διαφορετικά θα σου σπάσω τα νεύρα και τα τύμπανα από τα νιαουρίσματα" –έχει ιδιαίτερα δυνατή φωνή- και νιαουρίζει στριφογυρίζοντας ακούραστα, μέχρι να δει το μπολάκι.
Του βάζω φαγητό, -έχουμε ψυγείο στο γραφείο και του φέρνω από το σπίτι- τρώει και μετά εξερευνά το χώρο.
Σημειώστε ότι όλα αυτά γίνονται μετά τις 2 το μεσημέρι γιατί ο τύπος έχει καταλάβει ότι η γυναίκα του boss απεχθάνεται τις γάτες και συνήθως εκείνη την ώρα δεν είναι ποτέ εκεί.

Αφού ασχοληθεί με τα πάντα, μου ρίξει δύο κουτουλιές-α! δεν έχω παράπονο, τις δημόσιες σχέσεις του τις προσέχει πολύ- ο Αρθούρος αποχωρεί για νέες περιπέτειες στις γύρω γειτονιές.
Συνήθως προσπαθώ να μην δένομαι με τις γάτες, ιδιαίτερα τις αδέσποτες αφού είναι σίγουρο ότι αργά η γρήγορα θα εξαφανιστούν, ιδιαίτερα τα αρσενικά.
Αλλά ο Αρθούρος έχει κατακτήσει την καρδιά μου.
Ιδιαίτερα όταν τον φωνάζω και ακούει το όνομα του με τρελαίνει, καθώς η αυτού υψηλότητα ο Πορφυρογέννητος, με αγνοεί συστηματικά όταν τον φωνάζω με το όνομα του. Μπορεί να είναι ένας υπέροχος γάτος αλλά από ευφυΐα χμ... δεν...

Γνωρίζετε ότι οι αδέσποτες γάτες αυξάνονται και πληθύνονται με γεωμετρικό ρυθμό. Στην πράξη: 4-6 γατάκια κάθε γέννα επί τρεις φορές το χρόνο σημαίνει, αν υπολογίσουμε και τις απώλειες, 5 ώριμες θηλυκές γάτες έτοιμες να συνεχίσουν την διαιώνιση του είδους σε ένα χρόνο. Τον επόμενο χρόνο αυτές, μαζί με την μαμά τους που θα ζευγαρώσει ξανά. θα παράγουν 30 ώριμες θηλυκές γάτες συν οι ίδιες και η μαμά τους 36. Τον επόμενο χρόνο ο πληθυσμός θα έχει φτάσει τις 200 γάτες. Μόνο οι θηλυκές γιατί αν υπολογίσουμε και τα αγόρια μιλάμε για ένα καράβι γάτες.
Και όλα αυτά από μία μόνο θηλυκή γάτα και τον επικρατήσαντα τυχερό αρσενικό, που θα δει τα γονίδια του να διασπείρονται σε αυλές και ρούγες και εμείς θα αναρωτιόμαστε γιατί όλα τα γατιά σε αυτή την γειτονιά έχουν την άκρη της ουράς τους, άσπρη.

Για να γυρίσω στον Αρθούρο πιστεύω ότι αυτές οι κεραμιδόγατες, αναγκασμένες να ψάχνουν τροφή ανάμεσα σε τέτοιο ανταγωνισμό, αναπτύσσουν ιδιαίτερη ευφυΐα αφού χρησιμοποιούν τα μυαλό τους για πολύ περισσότερα πράγματα από το να αυτοθαυμάζονται.
Την οποία επιδεικνύουν, με περιστατικά όπως αυτό που ο Αρθούρος έμεινε κλεισμένος στον κάδο των σκουπιδιών για τρεις ώρες.
Άρχισε να διαμαρτύρεται φωνάζοντας και μόλις τον ανακαλύψαμε και τον ελευθερώσαμε πετάχτηκε πανικόβλητος, έτρεξε δυο τρία μέτρα μακριά, κοντοστάθηκε, μύρισε τον αέρα σαν λαγωνικό, με αναγνώρισε και γύρισε τρέχοντας στα πόδια μου για να νιαουρίσει ζητώντας φαγητό!

Έτσι λοιπόν ο Αρθούρος πήρε την θέση του στον γατοπαράδεισο μου και δικαιωματικά την θέση του στις γατοϊστορίες μου.
Για όσο καιρό μείνει κοντά μου θα ομορφαίνει τα απομεσήμερα μου, εκεί γύρω στην ώρα που η δουλειά κόβει και η κούραση έχει συσσωρευτεί.

Και σας διαβεβαιώνω ότι μου είναι απείρως πιο ευχάριστη η αγριοφωνάρα του που ζητάει φαΐ,
ΤΩΡΑ ΤΩΡΑ ΤΩΡΑ!
από τις αντίστοιχες των πελατών της εταιρείας, που ζητούν εκείνη την αναβάθμιση
ΤΩΡΑ ΤΩΡΑ ΤΩΡΑ!


Ετικέτες

 
posted by ralou at 11:18 μ.μ. | Permalink |


26 Comments:


  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 12:18:00 π.μ., Blogger nosyparker

    Να σου ζήσει! :-D

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 12:39:00 π.μ., Blogger dodos

    Ασφαλώς θα είναι αξιαγάπητος, γιά να αξιωθεί τέτοια χαριτωμένη περιγραφή- ήξερε αυτός ποιάν υιοθετούσε!

    Έχεις διαβάσει τα βιβλία τής Μαριέλλης Σφακιανάκη "Μη πατάτε τις ουρές" και "Κι άλλες ουρές";

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 3:48:00 π.μ., Blogger Μαύρος Γάτος

    Καλορίζικος βρε ο συνάδελφος!!!!

    Σ:)))))

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 2:03:00 μ.μ., Blogger ralou

    ευχαριστώ nosyparker!
    Για να μου ζήσει είμαι σίγουρη, έχουν τρομερό ένστικτο αυτοσυντήρησης τα κεραμιδογατιά.
    Το να μου μείνει βέβαια είναι άλλο θέμα.
    Στον ενα χρόνο τα αγόρια συνήθως αλλάζουν γειτονιά, είπα να προλάβω να του αφιερώσω ποστ πριν αναχωρήσει για ταξίδια μακρινά και ονειρεμένα!

    Dodos, το πρώτο βιβλίο ναι το δεύτερο όχι.
    Αξιαγάπητος!
    Μια γλύκα σκέτη είναι. Μόλις μπήκε στο γραφείο και νιαουρίζει!

    Μαυρογατούλη ευχαριστώ.
    Ο Αρθούρος σε χαιρετά και αναρωτιέται πόσους φίλους θα κάνει σήμερα για να έχει καβάτζα για το μέλλον.
    (Υποθέτω για όταν με βαρεθεί και αναχωρήσει για αλλού. Ηδη μου ζήτησε λίστα διευθύνσεων!)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 2:57:00 μ.μ., Blogger Debby

    Α!! Αυτός μοιάζει πολύ με τον δικό μου γάταρο με τα στρογγυλά μάτια!

    Λες να είχαν ίδιο μπαμπά??? Μπα!!!!

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 3:37:00 μ.μ., Anonymous ρενατα

    Σπίρτο ο Αρθούρος και πολύ φατσούλα! ;) Μπράβο! ;)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 6:19:00 μ.μ., Blogger oneiromageiremata

    Δύο λοιπόν;

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 10:31:00 μ.μ., Blogger An-Lu

    Τι καραγκόμενος!!!!!
    Ότι κι ανλέτε αγαπητή μου, πρόκειται για ένα κούκλο ζωγραφιστό! ΚΑΙ έξυπνο!!!!
    Βγάζει και φωτοτυπίες;
    Πρρρρρρρρρπουρρρρρρρρ!

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 10:53:00 μ.μ., Blogger sevarose

    ΠΩΠΩ τι πανεμορφος

    παρολο που τωρα εμπλεξα μετα σκυλακια ,,δεν ξεφυγω ραλουκα απο το γατοφαν κλαμπ...τιμάτιαααααααααααααααααα
    και τι ματιά!!!!!!!!!!!!
    @@
    _0_
    ~~~

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007 11:27:00 μ.μ., Blogger ralou

    Ειπαμε ότι ο τυχερός διέσπειρε τα γονίδια του debby αλλά δεν φαντάζομαι και εγω να πέρασαν και το Αιγαίο!

    Σπίρτο μοναχό, παρ όλο που είναι αγόρι ρενάτα.
    Ολα τα αδεσποτάκια είναι αλλωσε!

    Δυστυχώς μόνο δύο Κική μου!

    Κάθε, μα κάθε φορά που πηδάει στο φωτ/κό An-lu, πατάει το πράσινο κουμπί και πετάγονται κενές σελίδες. Τρομάζει από τον ήχο και πηδάει κάτω. Ξεσηκώνεται από τις σελίδες που πέφτουν και ξανα ανεβαίνει για να δεί τι είναι. Και πάλι από την αρχή. Ενας συναδελφος τον τράβηξε με το κινητό να το κάνει αυτό αλλά δεν μπορέσαμε να το φορτώσουμε.

    Ναι βρε Seva!
    Από αυτά τα μάτια και αυτή την ματιά πιάστηκα και εγώ, και τον ερωτεύτηκα αυτόν τον γάτο!

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 24, 2007 4:34:00 μ.μ., Blogger H.Constantinos

    Δεν έχω εντρυφήσει στην ψυχολογία των γάτων, η οποία όπως φαίνεται έχει ενδιαφέρον!

    Ποία η σχέσις του γάτου με την μαμά του, και πόσο επηρρεάζει τις σχέσεις του με άλλες γάτες;

    Ποιό είναι το ψυχολογικό υπόβαθρο της σχέσης του γάτου με τη μαμά του, και πόσο μοιάζει με το αντίστοιχο της σχέσης του ανθρώπου με τη μαμά του;

    Γιατί ο Μέρλιν δεν θέλει άλλη γάτα;

    Αυτή η σχέση ήταν αμφίδρομη; Δηλαδή, είχε και η μαμά του Μέρλιν τόσο έντονη εξάρτηση;

    Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον ένα δοκίμιο που θα μπορούσατε να γράψετε μαζί με την Nosyparker!

    Το οποίο δοκίμιο, άν το προλόγιζε ο Νίκος Δήμου, θα μπορούσε να σπάσει τα ταμεία!

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 24, 2007 5:48:00 μ.μ., Blogger ΓΟΥΦΑΣ

    Πολύ ωραίο το ΤΩΡΑ ΤΩΡΑ ΤΩΡΑ !
    εμένα μου θύμισε το
    TORA - TORA - TORA!
    δηλ στα ιαπωνικέ τίγρης-τίγρης-τίγρης!
    το οποίον ητανε και το σύνθημα για να αρχίσουν οι Νταηχατσουνισσένιδες την επίθεση στο Πέρλ Χάμπορ.
    Λοιπόν πολύ ταιριάζει να το λέει αυτό ο γκατούλις, ε?

    Αδελφός Ουφαρίων, κατα κόσμον Γούφας.

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 24, 2007 11:38:00 μ.μ., Blogger Νερίνα

    "Και καθώς οι γάτες αποτελούν αγαπημένο αξεσουάρ της ζωής μου........"
    Μύθος χαρά μου εμείς είμαστε αξεσουάρ τους και πολύ φοβάμαι όχι και το αγαπημένο τους......
    Καλό σου βράδυ...

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 24, 2007 11:53:00 μ.μ., Blogger ralou

    Nosyparker, σε περίπτωση που διαβάσεις την πρόταση του constantinou, και ενδιαφέρεσαι, παρακαλώ επικοινώνησε μαζί μου για να ορίσουμε τους κανόνες της συνεργασίας, όπως π.χ. ότι το όνομα μου μπαίνει πρώτο!

    Aνοιχτή πρόσκληση προς τον κ. Δήμου:
    Αξιότιμε κ. Δήμου,
    ο αγαπητός φίλος constantinos είχε την φαεινή ιδέα να σας παρακαλέσουμε να προλογήσετε το δοκίμιο μας εκπονηθέν μετα της ευγενούς nosyparker, περί φροϋδικών σχέσεων γάτων και γάτων-μητέρων, καθώς και την αντιστοιχία με τις σχέσεις γιών μητέρων του ανθρωπίνου είδους.
    Θα μας τιμούσατε με την συμμετοχή σας;
    Ευγενώς μένω
    r.v.

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 25, 2007 12:01:00 π.μ., Blogger ralou

    Ω ναι!
    TORA TORA TORA αγαπητέ γουφασ

    Και λέω γούφασ, διότι τιαύτη κραυγή μπορεί να ταιριάζει με τον πτωχό πλην τίμιο γατούλη μου αλλά ουδόλως ταιριάζει με την νεα περσόνα του Οοφαρίοονα
    (είναι γεγονός ότι κάθε προσπάθεια μιμήσεως ερασμιακής προφοράς στον γραπτό λόγο είναι καταδικασμένη)
    Στην οποία περσόνα θα ταίριαζε περισσότερο η κραυγή
    "Σκύψε ευλογημένε/η"
    μετα συγχωρήσεως!

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 25, 2007 12:05:00 π.μ., Blogger ralou

    Γιου β'γκοτ ιτ ντίαρ νερίνα!

    Και νην νομίζεις ότι θα την βγάλεις έτσι με καλησπέρες.
    Για στρώσου!
    Μην τύχει και βλέπω blogανάπαυση τις επόμενες μέρες!
    Στο είπα!
    Θα στο τραβήξω το τσουλουφι!
    meil έλαβες;

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 25, 2007 4:23:00 μ.μ., Blogger Stavros Katsaris

    Καλησπέρα!
    Όταν μετακομίσουμε και πάμε σε μονοκατοικία θα γεμίσω τον τόπο γάτες!
    Τις λατρεύω και μου 'μεινε και παιδικό απωθημένο!!!!
    Φιλιά πολλά!


    ΥΓ: Τι λες για την πρωτομαγιά? (Δες Μορφές)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 25, 2007 7:51:00 μ.μ., Blogger just me

    Μέρες τον κοιτάζω και δεν βρίσκω να γράψω κάτι αντάξιο του βλέμματός του, που βέβαια, είναι ολοφάνερο ότι ξέρει άριστα να το χειρίζεται για να σε "χειριστεί".
    Είναι κούουουουουκλος, λέμε!

    Και κοίτα να μην τον κακομάθεις να κερδίζει τη γατοτροφή την επιούσια με την ομορφιά του· να του κολλάτε και κανένα ένσημο για τις φωτοτυπίες που βγάζει!
    Καλό σου βράδυ!

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 25, 2007 10:05:00 μ.μ., Blogger H.Constantinos

    Ralou, εκείνο το "Σπίρτο μοναχό, παρ'ότι είναι αγόρι" παραπάνω, τώρα το πρόσεξα!!!!!!!!!!!!!!!!
    Μου είχε διαφύγει!!!!!!!!!!!!!!

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 25, 2007 11:06:00 μ.μ., Blogger Stavros Katsaris

    Aυτή μουρίτσα είναι τέλεια!!
    Τασούλα!

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 26, 2007 9:52:00 π.μ., Blogger jul

    Κουκλί ειναι:):)

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 26, 2007 1:59:00 μ.μ., Blogger ralou

    O Πορφυρογέννητος με μάτιασε με το γαλανό του μάτι!!!!
    Από την κακία του που έγραψα για τον Αρθούρο!
    1. Crash ο δίσκος του γραφείου. Ο συνάδελφος μου παραχώρησε τον δικό του για να απαντήσω.
    2. Χιλιογριπιασμένος ο δικός μου. Κολλήσαμε τον Ι love you!. Άνοιξε ο καλός μου σπαμ μειλ και έτρεξε το exe! Δυο 24ωρα προσπαθούσαμε να αποκαταστήσουμε την ζημιά.

    Ουφ!

    Σταυρο, όλες μαζί να τις πάρεις μην σου βγει καμιά ζηλιάρα και δεν θέλει μετά καμιά άλλη στο σπίτι της!

    Τώρα θέλει να τρώει πάνω στο γραφείο μουjust me!
    Συνήθισε να τρώει και από το χέρι μου και γουστάρει αγκαλιές και χουρχουρίσματα. Αλλά μόνο εμένα έχει εμπιστευτεί. Μόλις μπαίνει στο δωμάτιο άλλος εξαφανίζεται!
    Αλλά ναι, αυτό το βλέμμα του είναι άπαιχτο λέμε!

    constantine, δεν ξέχασα την υπόσχεση μου, έχω γράψει το σχόλιο και θα το στείλω το συντομότερο. Ο Η/Υ στο σπίτι αναρρώνει.

    Και βέβαια είναι τις πάσει γνωστό ότι τα γατοαγόρια είναι χαζούλικα.

    Τασούλα, εσύ είσαι;
    Η μήπως Σταύρο κάνεις πάλι κομπλιμέντα στο κορίτσι σου;

    juls καλό μου, μην ξεχνάς ότι τα γατιά είναι τα πιο φωτογενή πλάσματα!

    ΚΑΛΑ!
    ΚΑΛΑ!
    ΤΕΛΕΙΩΣΑ!
    ΤΕΛΕΙΩΝΕΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΥ ΕΙΠΑΜΕ ΝΑ ΣΑς ΑΔΕΙΑΣΩ ΤΗ ΓΩΝΙΑ!!!!

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 27, 2007 11:18:00 π.μ., Blogger Νερίνα

    Σας χαιρέτησα δεν σας χαιρέτησα!
    Ένας γάτος χίλιες λέξεις, πολλοί γάτοι;
    Τον ιό σου τον έστειλε ο Μαντού μετά απο παραγγελία του Μέρλιν. Μου πούλησε τη πληροφορία - ο Μαντού- στα πλαίσια των προσπαθειών που κάνει να του φέρω γάτα στο σπίτι. Όλοι οι άντρες ίδιοι είναι. Στην θέση σου βέβαια θα διερευνούσα και το ρόλο του Νικόλα σε αυτή την ιστορία, διότι όπως προανέφερα όλοι οι άντρες ίδιοι είναι και ποτέ μα ποτέ τα κίνητρα τους δεν είναι αθώα, οι δε ενέργειες τους είναι, πως να το πω κομψά; α, παιδαριώδεις.
    Καλό σας μεσημέρι

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 27, 2007 1:19:00 μ.μ., Blogger ralou

    Εισαι μια μάγισσα το ξέρεις νερίνα;
    Τωρα που αποκαταστήσαμε την ζημιά αποδίδω τα του καίσαρος τω καίσαρι στο επόμενο ποστ!
    Καλημέρα!
    Αλλά δεν μου φτάνει :(

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 23, 2007 1:52:00 μ.μ., Blogger Crazy Tourists

    Το μουτράκι του μοιάζει με του γατουλη μου!!! Να ζήσει πάρα πολλά χρόνια!! (και ο δικός σου και ο δικος μου :))

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 23, 2007 2:11:00 μ.μ., Blogger ralou

    O αρθούρος είναι ενας πανέξυπνος γάτος crazy tourist και είμαι βέβαιη ότι θα επιβιώσει μιά χαρά.
    Αυτές οι αδέσποτες γάτες είναι απίστευτα ικανές.
    Καλως ήλθες στο μπλόγκ!
    Εδω μέσα όλοι οι γατόφιλοι -και όλοι οι ζωόφιλοι- χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης!

     
usefull  View My Public Stats on MyBlogLog.com